'' Όσο υπάρχουν άνθρωποι ''


Πρώτη Δημοσίευση: 05/03/2017 19:27 - Τελευταία Ενημέρωση: 05/03/2017 19:27
Είναι πρόσφυγες ή παράνομοι μετανάστες ; Είναι πρώτα και πάνω απ’ όλα άνθρωποι. Και ως τέτοιοι πρέπει να αντιμετωπίζονται. Προέρχονται από τη Συρία, το Ιράκ ή την Παλαιστίνη; Έρχονται σίγουρα από τα βάθη της θάλασσας. Και πέρασαν κυριολεκτικά από σαράντα κύματα για να πιάσουν - έστω κι έτσι- στεριά.
Η αλήθεια είναι πως αισθάνθηκα ντροπή, διαβάζοντας πως δεν τους ήθελε κανένας Δήμος. Ντράπηκα ακόμη περισσότερο όταν έμαθα ότι κατά την άφιξη τους στο λιμάνι, δε βρέθηκε ένας άνθρωπος του Δήμου Καλαμάτας  για να τους προσφέρει τουλάχιστον ένα μπουκάλι νερό. Σίγουρα, οι τοπικές κοινωνίες και οι Δήμοι - ειδικά εν μέσω κρίσης- αντιμετωπίζουν πολλά προβλήματα και διατηρούν τις ενστάσεις τους.
Είναι λογικό, να φοβούνται πως οι ταλαιπωρημένοι άνθρωποι που άφησαν τη χώρα τους για να γλιτώσουν τη ζωή των παιδιών τους και τη δική τους αλλά και αυτοί που περιπλανώνται εδώ και μήνες για να διεκδικήσουν μια καλύτερη, είναι εκτιθέμενοι σε μεταδιδόμενες ασθένειες. Ενδεχομένως να σκέπτονται τις αντιδράσεις τους που δεν είναι τίποτα παραπάνω από ανθρώπινα ένστικτα τα οποία θα ενεργοποιούνταν στον κάθε έναν από εμάς, κάτω από αντίξοες συνθήκες στέρησης, καταπόνησης και ψυχολογικής πίεσης.
Έστω και με καθυστέρηση, αποφασίστηκε η μεταφορά των 87 αυτών ανθρώπων στην κατασκήνωση της Αγίας Μαρίνας, στον Ταΰγετο. Εκεί θα φιλοξενηθούν και θα περάσουν από τις απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις.
Ήταν, άραγε, τόσο δύσκολο να αποφασιστεί κάτι τέτοιο εξ αρχής ; Η ακόμη καλύτερα, στην Ελλάδα του 2017, δε θα έπρεπε κάθε Δήμος να έχει ένα προμελετημένο σχέδιο άμεσης διευθέτησης ενός τέτοιου ζητήματος ; Τα αντανακλαστικά και ειδικά η αρνητική προδιάθεση των Δήμων, απέναντι σε 87 ανθρώπινες ψυχές που βρίσκονταν μεσοπέλαγα, προσβάλλουν οικουμενικές αξίες αιώνων, που γεννήθηκαν στην Ελλάδα, αλλά μεγάλωσαν στο εξωτερικό. Ευτυχώς πήρε πρωτοβουλία η Περιφέρεια και έδειξε το σωστό δρόμο. Έσωσε την αξιοπρέπεια της αυτοδιοίκησης, πράττοντας το αυτονόητο.
Η κοινωνία και το αξιακό μας σύστημα, δοκιμάζονται σκληρά. Όσο υπάρχουν άνθρωποι όμως ανάμεσά μας, υπάρχει ελπίδα. Όσο υπάρχουν άνθρωποι που αντιδρούν με ψυχραιμία μπροστά σε ξενοφοβικά παραληρήματα, προσφέροντας εγκάρδια και αθόρυβα τη βοήθειά τους σε όποιον τη χρειάζεται χωρίς ταμπού και προκαταλήψεις.

Ηλίας Γεωργουλάκος
φωτογραφία: Στασινός Μουτσούλας


Φωτογραφία: 
Ετικέτες Στηλών: 



Προσθήκη νέου σχολίου

CAPTCHA
Σχόλια με υβριστικό και προσβλητικό περιεχόμενο ή γραμμένα με greeklish ή δεν θα δημοσιεύονται. Συμπληρώστε τον αριθμό της εικόνας. Αυτή η ερώτηση γίνεται για να διαπιστωθεί εάν είστε άνθρωπος ή όχι και για την αποτροπή αυτοματοποιημένων υποβολών spam.