Αντώνης Κατσάς: «Ή βουλιάζουμε στα βαλτόνερα ή εκτοξευόμεθα»

Πρώτη Δημοσίευση: 14/11/2017 18:11 - Τελευταία Ενημέρωση: 14/11/2017 18:11
Το απόσταγμα των εμπειριών και γνώσεων που απέκτησε σε όλη του τη ζωή φιλοδοξεί να μεταγγίσει στο σώμα του Δικηγορικού Συλλόγου Καλαμάτας ο Αντώνης Κατσάς, εφόσον είναι ο επόμενος πρόεδρος, όπως εξηγεί σε  συνέντευξη που παραχώρησε στο «Θάρρος».
Όσο ενδιαφέροντα είπε ακολουθούν:
 
Η συνδικαλιστική σας δράση και το ενδιαφέρον σας για τα κοινά είναι γνωστά εδώ και χρόνια. Τι σας ώθησε στην απόφαση να διεκδικήσετε την προεδρία του ΔΣΚ;
Θεωρώ αυτές τις εκλογές τις κρισιμότερες όλων των εποχών για το μέλλον του δικηγορικού λειτουργήματος στη χώρα μας, δεδομένου ότι τα προβλήματα είναι εκρηκτικά και απειλούν την ίδια την υπόσταση του λειτουργήματός μας και το επαγγελματικό μέλλον των συναδέλφων μου, κυρίως των νέων. Ταυτόχρονα, το συνδικαλιστικό των δικηγόρων και σε κεντρικό αλλά και σε τοπικό επίπεδο είναι σε τέτοιο βαθμό αδρανοποιημένο και τα συλλογικά μας όργανα και η γ.σ. είναι τόσο απαξιωμένα, που αδυνατούν πλέον να δώσουν λύση ακόμη και στα τρέχοντα διαχειριστικά προβλήματα που μας ταλανίζουν καθημερινά.
Έχοντας μεγάλη εμπειρία αγώνων και δράσης στο συνδικαλιστικό κίνημα των δικηγόρων, αλλά και σε άλλου είδους ζητήματα (περιβαλλοντολογικά προβλήματα, πολιτιστικά δρώμενα), θεωρώ πως μπορώ να μεταγγίσω το απόσταγμα αυτής μου της εμπειρίας στον ΔΣΚ, με στόχο αυτός ο λιποθυμισμένος γίγαντας να αρχίσει να σαλεύει.
 
Ποια είναι τα μεγάλα προβλήματα του δικηγορικού κλάδου στα οποία θα εστιάσετε ιδιαίτερα εφόσον εκλεγείτε;
Το πρώτο και κύριο πρόβλημα είναι η μη λειτουργία των οργάνων του Συλλόγου μας, του Δ.Σ. και της γ.σ, η οποία στερείται ακόμη και κανονισμού λειτουργίας. Επομένως, ο πρώτος στόχος είναι η ενεργοποίηση των συλλογικών οργάνων, η δημοκρατική τους λειτουργία και δραστηριοποίηση των μελών του συλλόγου στο πλαίσιό τους, η διακτίνιση των αρμοδιοτήτων, η ιεράρχηση των προβλημάτων και οι αποφάσεις πάνω σε κάθε ιεραρχημένο πρόβλημα. Τονίζω ότι εδώ και δέκα χρόνια, τουλάχιστον, δεν έχει παρθεί ούτε μία στην κυριολεξία απόφαση της γ.σ. πάνω σε οποιοδήποτε πρόβλημα. Από τα προβλήματα ξεχωρίζω την τεράστια μείωση της δικηγορικής ύλης, την αβάσταχτη υπερφορόλογηση, την απαξίωση εκ μέρους των αρχών του δικηγορικού λειτουργήματος, την καθυστέρηση απονομής δικαιοσύνης, το τεράστιο κόστος απονομής της δικαιοσύνης που φθάνει στα όρια της αρνησιδικίας, το περιεχόμενο των δικαστικών αποφάσεων, την παραβίαση του τεκμηρίου αθωότητας, τις συνθήκες σωφρονισμού και πολλά άλλα. Για όλα αυτά έχω ήδη εκφράσει θέσεις και απόψεις, τις οποίες αμέσως μετά, σε περίπτωση εκλογής μου, θα θέσω ως εισηγήσεις και σε όσες γ.σ. χρειαστούν. Από τώρα αναφέρω ότι τα τρία πρώτα θέματα των τριών πρώτων γ.σ., θα είναι ο Κανονισμός Λειτουργίας της γ.σ.  η ιεράρχηση προβλημάτων και η ανασύσταση του διανεμητικού λογαριασμού (μέρισμα).
 
Θεωρείτε πως ο θεσμός του συνδικαλισμού είναι ικανός να προασπίσει τα μέλη του συλλόγου, λειτουργώντας ως ανάχωμα;
Θεωρώ ότι χωρίς τη συλλογική δράση, χωρίς την προγραμματισμένη δράση, με στόχευση και κυρίως με τη δημοκρατική λειτουργία της λήψης αποφάσεων σε κάθε ζήτημα, δεν μπορούμε να πετύχουμε απολύτως τίποτα. Όπως, επίσης, αν περιοριστούμε σε εντελώς συντεχνιακές διεκδικήσεις και δεν εναρμονιστούμε με τα αιτήματα των βάναυσα πληττώμενων λαϊκών στρωμάτων της χώρας μας, και πάλι θα είμαστε θεατές των διαδραματιζομένων και κάθε φορά θα μηρυκάζουμε τη μιζέρια, την ηττοπάθειά μας και την αποδοχή της κοινής μας μοίρας.
Τα πράγματα έχουν φθάσει σε τέτοιο σημείο που, αν συνεχίσουμε να τσαλαβουτάμε στα ίδια βαλτόνερα, τα οποία έχουν φθάσει μέχρι το λαιμό μας, μετά βεβαιότητας θα βουλιάξουμε στο βάλτο. Άρα, λοιπόν, ή βουλιάζουμε ή εκτοξευόμεθα. Αυτό είναι το δίλημμα και αυτών των εκλογών.
 
Πόσο δύσκολο είναι να συνδυάζει κάποιος τους έντονους ρυθμούς της συνδικαλιστικής δράσης με τους απαιτητικούς ρυθμούς της καθημερινότητας του ελεύθερου επαγγελματία;
Η αλήθεια είναι πως, αν δε θες να παίξεις το ρόλο του διακοσμητικού προέδρου και θες να αντιμετωπίσεις με υπευθυνότητα και συνέπεια την εμπιστοσύνη που θα σου δείξουν οι συνάδελφοί σου, πρέπει ένα μεγάλο τομέα της επαγγελματικής σου δραστηριότητας να τον εγκαταλείψεις. Θεωρώ πως έχω τη δυνατότητα και τη βούληση να το πράξω αυτό, όπως έκανα σε όλη μου τη ζωή, αφιερώνοντας τεράστιο χρόνο σε διάφορες πολιτικές κοινωνικές και πολιτιστικές δραστηριότητες. Εάν κάποιος δεν είναι διατεθειμένος να λειτουργήσει έτσι, δεν αξίζει την εμπιστοσύνη των συναδέλφων του.


Βιογραφικό
Γεννήθηκε στη Γλυφάδα Πυλίας. Τελείωσε τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, εργαζόμενος όλα τα χρόνια παράλληλα με τις σπουδές του. Αφού πήρε την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος και τελείωσε τη στρατιωτική του θητεία, γράφτηκε στο Δικηγορικό Σύλλογο Καλαμάτας και ασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου από το 1985. Μετείχε ενεργά στο φοιτητικό κίνημα της σχολής όλη την περίοδο της φοιτητικής του ζωής ως συνδικαλιστής της «Πανσπουδαστικής Σ.Κ.».
Το 1985 γράφτηκε στο ΔΣΚ και αμέσως αναμείχθηκε στο συνδικαλιστικό κίνημα των δικηγόρων και εκλέχτηκε για δύο θητείες μέλος του Δ.Σ. του ΔΣΚ ( 1987-90 και 1990-93). Συμμετείχε ως εκπρόσωπος του ΔΣΚ στις ολομέλειες σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, Αθήνα, Ηράκλειο, Αλεξανδρούπολη, καθώς και σε δικηγορικά συνέδρια, αντικαθιστώντας τον πρόεδρο.
Ορίσθηκε εκπρόσωπος του ΔΣΚ και όλων των επιστημονικών φορέων στη «Συντονιστική Επιτροπή για την ανασυγκρότηση της Καλαμάτας» (ΣΕΑ), μετά τους σεισμούς του 1986, ενώ για πρώτη φορά έθεσε με την ιδιότητά το αίτημα για την ίδρυση του Μεταβατικού Εφετείου Καλαμάτας, το οποίο υιοθετήθηκε και στη ΣΕΑ. Συμμετείχε ενεργά στον πολύχρονο αγώνα που αναπτύχθηκε για την ίδρυση του Μεταβατικού Εφετείου, ως μέλος του Δ.Σ. του ΔΣΚ. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της «Επιτροπής για τα ανθρώπινα δικαιώματα και κατά του ρατσισμού», μετέχοντας σε πολλές εκδηλώσεις και δραστηριότητες.
Το έτος 1997 πρωτοστάτησε στην ίδρυση και εκλέχτηκε επικεφαλής της «Κίνησης Μαχόμενων Δικηγόρων», στην οποία συμμετείχαν πολλές δεκάδες δικηγόρων της Καλαμάτας με ενεργό δράση. Διετέλεσε πρόεδρος της «Ελληνικής Επιτροπής για τη Διεθνή Ύφεση και τον Αφοπλισμό» ( ΕΕΔΥΕ) στο νομό μας για πολλά χρόνια και υπήρξε πολλές φορές οργανωτής και ομιλητής σε διάφορες αντιπολεμικές εκδηλώσεις και συγκεντρώσεις, κυρίως στην περίοδο της επέμβασης και του βομβαρδισμού επί 78 ημέρες του ΝΑΤΟ της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας και του Βελιγραδίου, όπως και του πολέμου στο Ιράκ.
Το 1994 πρωταγωνίστησε στην ίδρυση του ερασιτεχνικού θεατρικού σχήματος «Θεατρική Διαδρομή», ενώ εν συνεχεία του απονεμήθηκε με ομόφωνη απόφαση της γ.σ. ο τιμητικός τίτλος του επίτιμου προέδρου. Οργάνωσε υπό την αιγίδα της «Θεατρικής Διαδρομής» πολλές «Βραδιές θεάτρου μετά μουσικής» με καλεσμένους εξέχουσες προσωπικότητες των γραμμάτων, της τέχνης και του πολιτισμού (Π. Μάτεσις, Π. Μάρκαρης, Σ. Τσακίρης). Ίδρυσε το 2001 τη «Δημοκρατική Συσπείρωση για τις λαϊκές ελευθερίες και την αλληλεγγύη», στην οποία συσπειρώθηκαν εκατοντάδες μέλη, από όλους τους πολιτικούς και κοινωνικούς χώρους της πόλης, και οργάνωσε πλήθος εκδηλώσεων και παρεμβάσεων για τα θέματα αυτά.
Εκλέχτηκε το 2007 μέλος του πανελλαδικού Δ.Σ. του Εθνικού Συμβουλίου Κατά των Ναρκωτικών (ΕΣΥΝ), οργανώνοντας εκδηλώσεις σε πολλές πόλεις της Ελλάδας, ( Κέρκυρα, Θεσσαλονίκη, Ικαρία), στις οποίες ήταν και ομιλητής.
Συμμετείχε και πρωτοστάτησε σε πολλούς και πολύχρονους αγώνες στην πόλη της Καλαμάτας για την προστασία του περιβάλλοντος, όπως στο κλείσιμο των νταμαριών Κάρτσωνα- Παλαμάρα στα Λέικα, στο κλείσιμο της παράνομης Χωματερής στον Μπουρνιά- Ασπρόχωμα, στο κλείσιμο της παράνομης χωματερής στη «Μαραθόλακκα» Ταϋγέτου, προσφέροντας τις νομικές του υπηρεσίες αφιλοκερδώς, αλλά και τη φυσική του παρουσία σε όλες τις εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν. Εκπροσώπησε τον ΔΚΣ σε ημερίδες και συνέδρια και επανειλημμένως αρθρογράφησε για τα ζητήματα της Δικαιοσύνης και των δικηγόρων, καθώς και για άλλα κοινωνικά ζητήματα.
Το 1989 εξελέγη μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής του ενιαίου Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου. Υπήρξε υποψήφιος νομάρχης και νομαρχιακός σύμβουλος τα έτη 2008-2012 ως επικεφαλής του «Ενωμένου Μεσσηνιακού Αγωνιστικού Συνδυασμού» (ΕΜΑΣ). Επανειλημμένως υπήρξε υποψήφιος βουλευτής και ευρωβουλευτής, συνεργαζόμενος με το ΚΚΕ.
Το 1996, εκφράζοντας τη διεθνιστική του αλληλεγγύη στον κουβανέζικο λαό την περίοδο της κρίσης, συμμετείχε μαζί με άλλους 150 περίπου νέους από όλον τον κόσμο, στην «ΜΠΡΙΓΑΔΑ ΧΟΣΕ ΜΑΡΤΙ», δουλεύοντας στα χωράφια της Κούβας και σε οικοδομή στην Αβάνα, όπου κατασκεύασαν πολιτιστικό κέντρο. Μετείχε στο κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης και έλαβε μέρος σε πολλές διαδηλώσεις στην Ελλάδα, αλλά και στην Πράγα το 2000 και τη Γένοβα το 2001.
Έχει υπερασπιστεί αφιλοκερδώς πολλές δεκάδες διωκόμενων για τη συνδικαλιστική και την πολιτιστική τους δράση σε πολλές πόλεις της Ελλάδας.
Συμμετείχε ως παρουσιαστής σε αρκετές παρουσιάσεις βιβλίων γνωστών συγγραφέων, ως ομιλητής σε forum για τον επαγγελματικό προσανατολισμό μαθητών Γυμνασίου και σε δεκάδες πολιτιστικές και κάθε είδους εκδηλώσεις.
Ταξίδεψε σε διάρκεια 4,5 ετών σωρευτικά και στις 5 ηπείρους, σε 134 χώρες, κυρίως σε χώρες του τρίτου κόσμου, μελετώντας τις κοινωνικοπολιτικές τους συνθήκες, τα ήθη και τα έθιμα των κατοίκων, με έμφαση στην επίδραση της θρησκευτικής πίστης στην κοινωνικοπολιτική συνείδηση των ανθρώπων.

Του Ηλία Γεωργουλάκου



Προσθήκη νέου σχολίου

CAPTCHA
Σχόλια με υβριστικό και προσβλητικό περιεχόμενο ή γραμμένα με greeklish ή δεν θα δημοσιεύονται. Συμπληρώστε τον αριθμό της εικόνας. Αυτή η ερώτηση γίνεται για να διαπιστωθεί εάν είστε άνθρωπος ή όχι και για την αποτροπή αυτοματοποιημένων υποβολών spam.

Σχετικές Ειδήσεις